پیام تسلیت دکتر ابوالفضل گلزاری به مناسبت وفات حضرت معصومه(س )

در در کنار القاب متفاوت فاطمه بنت موسی بن جعفر علیهم السلام مانند عالمه، محدثه، شفیعه، معصومه و… از «کریمه اهل بیت» نیز سخن به میان آمده است. در مورد انگیزه سفر حضرت معصومه سلام الله علیها به ایران این گونه بیان شده است که امام هشتم به خواهر خود نامه‌ای نوشت و ایشان را به سوی خود دعوت کرد. امام رضا علیه السلام نامه را به یک غلام سپرد و دستور داد که در هیج مکانی توقف نکند تا در کمترین زمان این نامه به مدینه منوره برسد. آن گاه نشانی خانه حضرت موسی بن جعفر علیه السلام را نیز به او داد تا از کسی در مورد آن سئوالی نپرسد. آن غلام خود را به مدینه رسانید و نامه را به حضرت معصومه علیه السلام داد و آن حضرت به محض رسیدن نامه امام هشتم خود را برای سفر آماده کرد (من لایحضره الخطیب،ج4،ص461). حضرت معصومه سلام الله علیها هنگامی که ملاحظه می‌کنند که پنج تن از برادران امام رضا (علیه السلام) قصد دیدار امام را دارند به قصد سفر و همراهی با آنها، ایشان هم تصمیم می‌گیرد که «با پنج تن از برادران خود به سوی خراسان حرکت کنند که به احتمال قوی این پنج نفر پسرهای حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) به نام‌های: فضل، جعفر، هادی، قاسم، زید و تعدادی از برادرزادگان و تنی چند ازغلامان و کنیزان، آن حضرت را همراهی می‌کردند. هنگامی که به ساوه رسیدند؛ مردم شهر ساوه در آن روزگار دشمنان سرسخت اهل بیت بودند و ماموران مامون نیز که در پی کشتار علویان بودند در ساوه حضور داشتند. از این رو هنگامی که موکب حضرت معصومه سلام الله علیها و همراهانش به ساوه رسید، به آنها حمله ور شدند و جنگ سختی در گرفت و همه برادران و برادرزادگان آن حضرت به شهادت رسیدند. هنگامی که حضرت معصومه سلام الله علیها جسدهای غرقه به خون و پیکرهای قطعه قطعه شده 23 تن از عزیزان خود را بر نقش زمین دید، به شدت محزون شد و در اثر این مصائب جانکاه به شدت بیمار گردید (ریاض الانساب،ص20،حیاه الست،ص6). اهالی قم که از روز نخست با محبت خاندان عصمت و طهارت خو گرفته بودند و از آغاز، اسلام را همراه با ولایت امیرالمومنان پذیرفته بودند و هرگز دربرابر غاصبان فدک خضوع نکرده بودند هنگامی که از این فاجعه دلخراش آگاه شدند، به ساوه رفتند و حضرت معصومه سلام الله علیها را با احترام به قم آوردند. بر اساس روایت‌های تاریخی روز23 ربیع الاول 201 کجاوه حامل حضرت معصومه سلام الله علیها در میان استقبال پرشور مردم قم وارد این سرزمین شد. موسی بن خزرج بزرگ اشعری‌های قم، شخصاً زمام شتر را به دوش می‌کشید و عده فراوانی پیاده و سواره گرداگرد کجاوه در حرکت بودند، تا در محلی که امروز میدان میر نامیده می‌شود، شتر حامل آن حضرت ایستاد و زانو به زمین زد و این افتخار بزرگ نصیب موسی بن خزرج شد که هفده روز میزبان کریمه اهل بیت علیها السلام باشد. بانوان با فضیلت قم دسته دسته به دیدار آن بانوی مجلله می‌شتافتند و او را در سوگ عزیزان از دست رفته اش تسلیت می‌دادند. خانه موسی بن خزرج به احترام اقامت 17 روزه آن حضرت به صورت مدرسه درآمد و به مدرسه ستیه (مدرسه خانم) معروف شد. محراب عبادت آن حضرت نیز روبروی در ورودی مدرسه قرار دارد که تا به امروز محافظت شده است. این محراب عبادت در طول تاریخ به عنوان بیت النور شهرت یافته، و همواره به عنوان عبادتگاه آن حضرت، زیارتگاه عام و خاص بوده است. حضرت معصومه سلام الله علیها هفده روز در خانه موسی بن خزرج به حال بیمار و رنجور به عبادت پرداخت و سرانجام روز دهم ربیع الثانی 201 ه پیش از آنکه دیدگاه درد کشیده اش با دیدار برادر روشن گردد، در دیار غربت و در میان اندوه فراوان رحلت نمود و شیعیان قم را در ماتم خود به سوگ نشاند..